Danas i ovdje: Drukčije poredane figure o 4. aprilu 1992. godine

Tokom izlaganja J. Imamovića, u nekim trenucima se sticao utisak i izgledalo je kao da su tadašnje "opštinske stručne službe", u stvari, kičma svega što je postalo naša zajednička nedavna historija, a da su usput spomenuti Bešlagić, Bajrić etc., bili tu tek da pripomognu kada zatreba

5
504
Trebalo je danas biti u sali Narodnog pozorišta u Tuzli u 13 sati i saslušati “historijski” referat aktuelnog Gradonačelnika, a tadašnjeg sekretara Opštine, o događanjima 04.4.'92.g. i sjednici Skupštine opštine.

Vidjeli biste značajno drugačije poslagane po prioritetima bitne ljude i detalje događanja u Tuzli tih dramatičnih dana.

Takođe, dugi niz godina zloupotrebe događanja 04.4.'92. u dnevnopolitičke svrhe, te njegovo svjesno zanemarivanje i bagateliziranje do planskog “zaborava” bitnih aktera i elementarnih činjenica, gotovo je proizvedena neka nova historija iz tog perioda i alternativne činjenice i ljudi, koji su potpuno sporedni i činovnički “slučajni prolaznici” u tadašnjoj opštinskoj administraciji.

Danas su u Tuzlanskom pozorištu izgovarane krupne parolaške rečenice, bez imalo distance i svijesti da su, ipak, građani Tuzle ključni i odlučujući akteri svih tih događanja, a da su “prvaci vlasti”, samo “prvi među jednakima”.

Tokom izlaganja J. Imamovića, u nekim trenucima se sticao utisak i izgledalo je kao da su tadašnje “opštinske stručne službe”, u stvari, kičma svega što je postalo naša zajednička nedavna historija, a da su usput spomenuti Bešlagić, Bajrić etc., bili tu tek da pripomognu kada zatreba.

Doduše, i svi prisutni ne bi popunili niti trećinu sale Pozorišta, kada bi se “isključili” činovnici Gradske uprave prisutni “po zadatku”.

To je danas u našoj Tuzli obim interesovanja za 04.4.'92., a i ono što je ostalo u današnjoj potrošenoj i kompromitiranoj vlasti od ogromnog moralnog i ljudskog autoriteta “tuzlanskog načina” s početka devedesetih prošlog vijeka. (Piše: Derviš ČIČKO)

5 Komentari

  1. Ja, a pouzdano znam i mnogi drugi odbornici koji su bili na toj sjednici i donosili odluke zbog kojih se valjda i organizira ta sjednica nismo ni pozvani na tu sjednicu,valjda i to nešto govori o onima koji to organiziraju.

    • Da je do Imamovića on najrađe ne bi ni slavio godišnjice otpora. Možete zamisliti kako se on neugodno osjeća među svim tim velikim ličnostima iz ratnog perioda – mali miš među “mačorima”

    • Pa, bilo bi sasvim svrsishodno pozvati sada živuće sve tadašnje odbornike i organizirati jedan javni i otvoreni razgovor i podsjetiti se na taj slavni i odlučujući dan, isključujući svaku vrstu dnevne politike. Ove dosadašnje prigodničarske predstave one-man-show sasvim su deplasirane i osakaćene banalnim proizvoljnostima i privatnim tumačenjima tih događanja.

Komentiraj

Please enter your comment!
Please enter your name here