Ratko Mladić, bivši komandant Glavnog štaba Vojske Republike Srpske i pravosnažno osuđen za genocid, zločine protiv čovječnosti i kršenja zakona i običaja ratovanja, preminuo je danas u pritvorskoj jedinici Ujedinjenih nacija u Haagu, gdje je služio doživotnu kaznu. Informaciju o njegovoj smrti prvi je objavio srbijanski medij Informer, a prenio Reuters.
Mladić je 2017. godine prvostepenom presudom Međunarodnog krivičnog suda za bivšu Jugoslaviju osuđen na doživotni zatvor. Žalbeno vijeće Međunarodnog rezidualnog mehanizma za krivične sudove 8. juna 2021. godine potvrdilo je osuđujuće presude i kaznu doživotnog zatvora.
Pravosnažnom presudom proglašen je krivim za genocid u Srebrenici, progon, istrebljivanje, ubistva, deportacije i prisilno premještanje, kao i za terorisanje civila, nezakonite napade na civilno stanovništvo i uzimanje talaca.
Sud je utvrdio da je Mladić imao ključnu ulogu u četiri udružena zločinačka poduhvata, uključujući kampanju trajnog uklanjanja Bošnjaka i Hrvata s područja pod kontrolom bosanskih Srba, kampanju terora nad civilima Sarajeva, zločine povezane sa genocidom u Srebrenici te uzimanje pripadnika Ujedinjenih nacija za taoce.
Mladić je na čelu Glavnog štaba Vojske Republike Srpske bio od maja 1992. godine, a na toj funkciji ostao je najmanje do novembra 1996. godine. Protiv njega je prva optužnica pred Haškim tribunalom podignuta u julu 1995. godine. Nakon gotovo 16 godina skrivanja uhapšen je u Srbiji 26. maja 2011. godine, a pet dana kasnije prebačen je u Haag.
Suđenje je počelo 2012. godine, a tokom postupka izvedena su brojna svjedočenja i predstavljena obimna dokumentacija. Prvostepena presuda izrečena je 22. novembra 2017. godine, dok je konačna presuda donesena u junu 2021. godine.
Njegovo ime ostalo je vezano za neke od najtežih zločina počinjenih tokom rata u Bosni i Hercegovini, uključujući genocid u Srebrenici i višegodišnju opsadu Sarajeva. Međunarodni sudovi su kroz pravosnažne presude utvrdili njegovu odgovornost za niz zločina počinjenih nad civilnim stanovništvom.
U augustu ove godine Mehanizam je razmatrao i njegov zahtjev za prijevremeno puštanje na slobodu, što pokazuje da je njegov predmet ostao predmet sudskog postupanja sve do posljednjih dana njegovog života.
Zločini tvorevine srbije protiv budućih generacija (narednih minimalno 1000 godina) su po svojoj prirodi interkontinentalni jonizacijski genocidi (radiocidi) kako u prošlosti i sadašnjosti tako i u budućnosti (protiv još nerođene djece). Evidentirano je minimalno devet radijacijsko atomskih problema koje je uglavnom podstrekivala srbija: (1)-Černobilska nesreća 1986, (2)-poigravanje sa ukradenom atomskom bombom u NewYork-u 1995, (3)-napad na reaktor Krško u Sloveniji 1991, (4)-pokušaj sabotaže na reaktor Kozloduj u Bugarskoj 2015, (5)-švercovanje migranata ka reaktoru Paks u Mađarskoj 2017, (6)-preusmjeravanje migranata prema reaktoru Kozloduj u Bugarskoj 2018, (7)-ometanje sa otimanjem energije iz panevropskog elektro energetskog sutava uključujući i nuklearne centrale 2018 (neka vrsta napada na životne i poslovne interese svih stanovnika evropskog kontinenta, zapadnog Sibira, male Azije, južnog Mediterana, priobalja sjevernog Atlantika i nordijskog Arktika), (8)-opet 2021-e zloupotreba međunarodnih dalekovoda i podzemnih te podvodnih kablova, (9)-psihološko propagandni TV program iz beograda protiv Britanije 1982-e u smislu da joj se preotmu folklandski rudnici uranijuma u jugozapadnom Atlantiku.