Islamska vjerska zajednica BiH i njeni čelnici imaju diskrecijsko pravo da donose odluke iz svoje sfere društvenog djelovanja i tu se formalno nema šta prigovoriti. Pa i posthumno dodjeljivati plakete. Ali, može se uputiti suštinski krupno i deprimirajuće neslaganje i sablazan sa bljutavim (ne)moralnim uzusima kojima su se konkretno rukovodili. I ne pokušavajući da sopstveno institucionalno i personalno samoponiženje u vezi sa stvarnim šikaniranjem tada živućeg, do otpuštanja sa posla, rht. ef. Muhameda Lugavića.
Naravno da se ovdje radi o etički i ljudski znamenitoj ranojutarnjoj zajedničkoj ratnoj dženazi/sahrani na Slanoj Banji žrtava pokolja na Kapiji, koju je u ime Allaha Dž.Š. obavio ef. Lugavić, a što su direktno zabranili upravo oni iblis-teokrati, koji se sada blasfemično “udaraju u prsa” i afirmativno spominju Rahmetliju. 
(Foto: IVZ BiH)
Svojedobno su gotovo svi od dotičnih “okrenuli guzice zidu” zbog lične sigurnosti komformizma. Uostalom, i lična “želja” ef. Lugavića je bila da se ne sahranjuje u džamijskom haremu, vjerovatno sa idejom da spriječi potencijalno i zvanični negativan stav IVZ. To je tā “tanka moralna nit na kojoj visi cijeli dunjaluk” i mi svi s njim. Svi oni, bez obzira o kome se radi, koji su dio ovakvih bogohulnih jeftinih hepeninga, a bez jasnog i direktnog, javnog izvinjenja IVZ, samo su dio mizanscena džehenemskog ponora beščašća današnjeg svijeta oko nas.
Naravno, sasvim je drugi “par opanaka” pitanje politikantskog javnog i opasnog ubrzavanja procesa zagađivanja “zdravlja javnog morala” klerikaliziranjem medijskog prostora i realnog života Grada. U toj sramnoj i otvorenoj uzurpaciji sekularnog društvenog legitimiteta, nažalost, sasvim nelegalno i nelegitimno prednjači ordinirajući Gradonačelnik. Besramno, u najmanju ruku. (Piše: Derviš ČIČKO, kolumnista)
——————————
(Stavovi i mišljenja izneseni u ovom tekstu su isključivo autorovi i ne odslikavaju nužno stavove redakcije portala)