Jaso i Enko: “Dr. Džekil i Mister Hajd”

1
667

Odavno je postala trivijalno dosadna, kafanski-romaneskna u svojoj političko kriminogenoj suštini, ta petparačka trakavica Enko-Jaso, koja baš ovih dana svečano ulazi u svoju samodestruktivnu fazu borbe “dva ovna na brvnu” nad ponorom i sa izvjesno pretpostavljenim fatalnim epilogom jednog, ili oba, od njenih aktera “sa štitom ili na njemu”. I nema se faktografski posebno šta dodati niti vrhu tog striktno politikantskog sraza dvojice “moćnika” oko kleptostranačkih moći, tj. sramnoj aferi “SPO 15. maj”, sa indirektno smrtnim posljedicama njezine monstruoznosti barem po desetak njenih lokal-državno prevarenih žrtava, mahom Tuzlaka.

Pitanje raspodjele direktne političke odgovornosti i jurisdiktičke krivnje dojučerašnja “dva oka u glavi”, ostaje u sferi kvadrature kruga gotovo potpuno devastiranog domaćeg sudsko-tužiteljskog organizma, kao početka i kraja ove, a i hrpe drugih, afera i burnih skandala bez presedana. I u konačnici, bez pravde i pravednosti, kako je to uvijek do sada i bilo.

U početku polukonspirativna unutarstranačka svađa dvojice regionalno, a i šire, najuticajnijih tuzlanskih SDP-ovaca, neslaganje i naknadno međusobno otvoreno distanciranje, eruptiranjem korupcionaške afere “SPO 15. maj” eskalirajuće se pretvorilo u maligno-političko Grande finale partijsko-organizacijskog opšteg raskola i do sada najozbiljniju prijetnju definitivnom rušenju nečeg što se još uvijek melodramatski naziva “tuzlanskom crvenom utvrdom”. U stvari, nakon aktuelnih događanja lomljenja, egoističnog fragmentiranja i sljepačko-političkog preslagivanja svega što je fantomska “ljevica” u još živućim sindikalnim snoviđenjima, sasvim utemeljeno se može potvrditi da prisustvujemo “labuđem pjevu” svega onog što se ratno-pjesnički nazivalo “Tuzlanskim načinom”. Politički legat Selimove političke epohe i ratnog poluspontanog projekta Tuzle, kao gotovo jedine nade mogućeg građanskog, nenacionalitičkog diskursa opstanka BiH u njenom najdramatičnijem novohistorijskom trenutku, upravo sada se sahranjuje baš od izvorno, uglavnom, Selim-kadroviranih politički nedoraslih “mangupa iz naših redova”, ex-reformiste Envera Bijedića i njegovog “smrtnog” neprijatelja, kontroverznog metuzalemskog tuzlanskog gradonačelnika, Jasmina Imamovića. Njegova iznurujuće preduga vladavina Tuzlom, sasvim problematičnog summa-sumarum rezultata, posebno kao posljedice sopstvenog poimanja granica ekstremne autoritarnosti kao beskrajno rastegljive “žvake”, opravdane iznova striktno izbornim pobjedama, u konačnici sve tanjeg i tanjeg legitimiteta, a sve većeg i većeg upliva tzv. izborne neregularnosti, tj. evidentnih, i nikad direktno dokazanih, izbornih prevara.

Čini se neizbježnim da ćemo, svakako, ući u izbornu 2020. godinu sa političkom mučninom u stomaku uzrokovanog ogavnim javnim prepucavanjem dojučerašnja “dva oka u jednoj socijaldemokratskoj glavi”, tužbama, protivtužbama, molbama i svakojakim drugim nepodopštinama, ali je, isto tako, sasvim izvjesno da je međusobna blamaža “imovinskim prljavim vešom” vjerovatno potrošila i zadnja zrnca njihovog javnog moralnog kredibiliteta.

Ako je otvorena, besćutna oholost, ili možda poruka nama nepoznatim povjeriocima, ko to zna, prijava vlastite imovine ili, što je vjerovatnije, samo njenog manjeg dijela, all-time političara ing. Envera Bijedića, u iznosu od 1.4 miliona KM, onda je Gradonačelnikova “…imam imovinu u vrijednosti stana od 80 kvadrata u Tuzli, i živim od plate…”, potpuni fijasko zdrave pameti i neshvatljivo ponižavajuće bagateliziranje elementarne inteligencije velikog broja nas običnih Tuzlaka. I ne mora biti suštinsko pitanje da li je to istina ili ne, nego ko je taj ko u to stvarno vjeruje, gdje je suspektan u tom smislu, ponajprije, i sam onaj ko javno daje takve izjave.

Konačno, teško je odagnati utisak da je aktuelna tuzlanska politička paradigma personificirana ključnim akterima afere “SPO 15. maj”, bez obzira na pojedinačne privatne afinitete ili želje, ponajbolje ilustrirana i objedinjena monstruoznim dualizmom dobra i zla, “pritajene zvijeri” Dr. Džekila i Mr. Hajda: dva u jedan.

Ali, nije vrijedan. Za sve nas. (Piše: Derviš ČIČKO)

Download PDF

1 komentar

  1. Sta je jace, dal’ stvarka iz mog imena (a nije dusmanin), ili lova ? Pobjednik iz ovog duela dace nam odgovor iako.za sad vodi EB sa 1,4 mil bodova i 3 kredita prosjecne tezine 333 k maraka….

Komentiraj

Please enter your comment!
Please enter your name here