San i java: Javno izvinjenje: Šejn, vrati se!

3
395

Upravo je relativizirajući hapiend po svojoj simbolici višestruko kontroverzan, a po svom holivudskom klasično-filmskom vesternskom odlasku iz nekog gradića Divljeg zapada u legendu, baš u znakoviti crveni akšam, revolveraša Šejna (“Shane”), ipak samo neka nadrealna, pradavno filmski “ostvarena” fantomska stvarnost sapuničarskog univerzuma kauboja, revolveraša, šerifa, rančera, ljubavi, mržnje, pravde i krivde.

U konačnici ostaje rediteljsko-ciljani rašomon da li misteriozni, pravdoljubivi i brzoruki “gun-man” oštrog oka i ubilačkog instinkta ima hipotetičku nakanu da nastavi svoju donkihotovsku borbu protiv vjetrenjača ili je sasvim dovoljno to što je egzistencijalističkim manirom gubitnika, ostajućem mlađahnom naraštaju dominirajućih “sančopansa”, zorno objasnio da se manu njegovog primjera u interesu oportunog čuvanja vlastite “glave na ramenu” i apanaže sigurnih partijsko-državnih jasala.

Oni koji nisu, ili možda jesu, dobro shvatili i razumjeli ovu srceparateljnu futurističku lekciju kaubojskog morala iz ranih pedesetih godina 20. vijeka i ostali nesretno zarobljeni u zadnjem patetičnom i utopističkom filmskom kadru “Šejn, Šejn! Vrati se!”, baš su ovih dana došli na svoje: Šejn se vratio. Dokazalo se, po ko zna koji puta, da su paralelna historija i stvarnost utopija jedina prava budućnost i perspektiva mogućnosti ostvarenja ideja boljih od onih aktuelno realiziranih kroz oficijelnu povijest koju učimo po institucionaliziranim obrazovnim bespućima.

Naime, ovih nesretnih dana po zdravu pamet jedan sasvim TIPično lokalizirani sančopansovski portal uhvaćen je u ničim izazvanom pokušaju bavljenja historijskim revizionizmom i skrnavljenjem svijetle šejnovske prošlosti (sadašnjosti), najponiznije se javno izvinjavajući, zbog “narušavanja ugleda i časti”, jednom od ovovremenski mlađahnih SDA partijskih hinjeno potentnih silovatelja elementarnih postignuća slobodnog akademizma i ineletektualne individualnosti i prava javnog iznošenja sopstvenog mišljenja.

Ponajprije, formalno nije jasno zbog čega bi neki portal, pod prijetnjom tužbe, ovakvim tragikomičnim javnim izvinjenjem i padajući na koljena pred ovdašnjim Kantonalnim vlastodržačkim papama, simbolički “finalno urinirao” po samom sebi i time moralno opravdao ideju da antišejnovski dekadentni “jahači apokalipse” i mraka definitivno slavodobitno ujašu baš “u crveni akšam” na tuzlanski Univerzitet u nestajanju.

Bjelodano je jasno da su oba autorski-šejnovska (Š.H.) teksta, jedan akutno “urininirajući” a drugi “apokaliptično” prijeteći, sasvim bebasto-benignog sadržaja i nevinih čaušoglovskih personalizirajućih natuknica u poređenju sa stvarnim zastrašujućim stanjem organiziranog radikalno-primitivnog rušilaštva i sveopšte organske disolucije suštine Univerziteta u Tuzli kao specifično odgojne i obrazovne ustanove univerzalnog nultog društvenog značaja.

Sa druge strane, nije jasno kako je moguće da je time, tj. javnim iznošenjem mišljenja, ugrožena “čast i ugled”, koje još nije ni izbliza stekao u tim sferama, nekog akademski potpuno minornog, anonimnog i univerzitetsko-organizacijski gotovo beznačajnog asistenta, među stotinama njih, ako se ne radi o čisto politikantskim konotacijama paralenih moći i vrtoglavom egu nekog ideološko-partijskog batinaša i karijerističkog potrčka klada-njske provenijencije i težine. Uostalom, iz sadržaja objavljene (polu)pismene tužbene nakane nekog iz hrpe lokalnih advokatskih “momaka sa tuzlanskog Medisona” ne vidi se kako su se to tako bolno silovateljsko-defloratorski “narušili čast i ugled”, uz, vjerovatno konsekventno, ogromne krvareće duševne boli i tegobe nekog ko je primarno i evidentno “po zanimanju” lokalni tzv. političar a sasvim usputno-stranputično nečiji asistent. Viši, moliću lijepo.

Ono što je opštepoznato i opšteprihvaćeno kod nas, što javno što tajno, kao opšte mjesto za domaću političarsku kamarilu, teško da se može prepoznati u bilo čemu što ima veze sa poštenjem, moralom, autoritetom ili autentičnošću po bilo kojem osnovu, izuzev svemu drugom, tj. antiprvom. U tom pogledu, ovaj domaći političarski “posao” striktno i dosljedno ne dozvoljava izuzetke od navedenog pravila, uostalom, kao i kod dominantne “elite gore od rulje”.

Generalna pogreška u ovoj konstataciji je poželjna. Shane, come back! (Piše: Derviš Čičko)

3 Komentari

  1. E moj G-dine ČIČKO,90 % ovo ni procitati nezna a na univerzitetu je ovaj procenat i veci,nažalost to nam je stvarnost.Prije petnestak godina uvaženi prof.Grebo rece,”Bice problem kad nam oni budu:politicari,profesori,doktori i ……”,i dodje to vrijeme,katastrofa.

  2. Vratice se Sejn, jaci nego prije ….a kladanjski junosa-asistent bice bogatiji za koju hiljadarku na ime dusevih boli i srcane aritmije uzrokovane Sejnovim perom…..nadam se samo da ce aritmija potrajati kod medjeda sa izvora Drinjace

  3. Midhat Čaušević – Čaušoglu kako ga naziva autor ima mentora Brku Djozica iz Zabojne kod Srebrenice, mrtvog seljaka i kri*inalca koji zavija i smrdi. To je redovni profesor s radovima objavljenim u renomiranom casopisu u OSmacima!

Komentiraj

Please enter your comment!
Please enter your name here