Pogled iz Sarajeva: Beograd azil ratnih zločinaca

3
109

Čim se završio rat u Bosni i Hercegovini mnogi osumnjičeni, kasnije i optuženi, za ratne zločine iz Vojske Republike Srpske, sklonili su se u Beogradu, a neki se i danas tamo nalaze i, kao penzionirani oficiri, primaju penziju od Republike Srpske. Nažalost, među njima ima i onih koji su sudjelovali u genocidu nad Bošnjacima iz Srebrenice u ljeto 1995. godine. Neki od njih su za pomaganje u gencidu osuđeni i izdržali kaznu, neki su optuženi, a protiv nekih se vodi istraga u Tužiteljstvu BiH. Fond za humnitarno pravo u Beogradu je na jednoj tribini upoznao javnost o tim stigamtiziranim penzionarima da bi barem dio objektivnih ljudi u Srbiji znao nešto više o etničkom pustošenju ne-Ssrba u agresiji na BiH.

General Vinko Pandurević je, kao komandnat Zvorničke brigade VRS, bio na čelu operacije „Krivaja“ što je bio kodni naziv za zauzimanje „zaštićene zone UN-a“ Srebrenice, hapšenje i masovno ubijanje zarobljenih muškaraca i egzodus žena i djece. U Haškom tribunalu mu je izrečena kazna od 13 godina zatvora, a pušten je nakon dvije trećine izdržane kazne odsluživši 10 godina. Nakon puštanja na slobodu živi u Beogradu i član je Kluba penzioniranih generala i admirala Vojske Srbije, kao da u ratu nije ni bio.

Nedavno je Tužiteljstvo BiH podiglo optužnicu protiv policijskog generala u penziji Tomislava Kovača zbog osnovane sumnje da je počinio krivično djelo pomaganje u provođenju genocida nad Bošnjacima Srebrenice. Bio je prije rata policajac u Sarajevu, a u ratu policijski rukovodilac. U Haškom tribunalu svjedočio je u korist odbrane optuženog generala Ratka Mladića čiju je odgovornost pokušao umanjiti. Kao penzioner živi u Beogradu.

Penzionirani pukovnik VRS Radoslav Janković prije rata bio je artiljerijski oficir, a u ratu obavještajac, bliski suradnik i prevodilac generala Mladića. Tužiteljstvo BiH je protiv njega otvorilo istragu zbog krivičnog djela pomaganja u genocodu u Srebrenici. Jedan od njegovih zadataka je bio da paralizira Holandski bataljon koji se 1995. nalazio u Potočarima tako što je blokirao njegovo redovno snabdijevanje naoružanjem, rezervnim dijelovima i gorivom. Po naređenju generala Zdravka Tolimira nadzirao je masovne likvidacije zarobljenih Bošnjaka na više lokacija. Tolimir je u Tribunalu kažnjen doživotnim zatvorom nakon čega je u pritvoru preminuo.

U Beogradu živi i penziju prima i general Milenko Živanović koji je pred napad VRS na Srebrenicu 1995. bio komandant Drinskog korpusa. Dužnost je predao generalu Radislavu Krstiću koji je sada u zatvoru. Protiv Živanovića se ne vodi istraga, ali ne bi se moglo reći da je nedužan, jer je izvršio sve pripreme za borbena dejstva pomenutog korpusa koji je u tom periodu imao veliku ulogu u hapšenjima i likvidacijama zarobljenih Bošnjaka.

Ni pukovnik Marko Lugonja, također beogradski penzioner, nije osumjjičen za pomaganje u genocidu, ali je kao čovjek od posebnog povjerenja generala Mladića bio kako na frontu tako i u pozadini, tj, na mjestima masovnog ubijanja zarobljenika uhapšenih nakon pada Srebenice. Lugonja je u Beogradu osuđen kao Mladićev jatak, jer ga je sakrivao od potjere nekoliko godina.

Kad se zna da je kompletan starješinski kadar VRS bio na platnom spisku JNA, a poslije Vojske Jugoslavije za cijelo vrijeme agresije te vojske na BiH, onda nije neobično da ovi oficiri primaju penzije od Republike Srbije. To u Beogradu smatraju legitimnim, ali ono što je njima legitimno rodbini ubijenih iz Srebrenice je nečasno i nemoralno. I ne samo onima koji su, zbog zločinačke ruke, ostali bez svojih najbližih, nego i svakom bosanskom petrioti koji nema rezervnu domovinu. (Piše: Đuro KOZAR, vojnopolitički komentator iz Sarajeva)

3 Komentari

  1. Da to je legitimno pravo Srbije i Naser prima srpsku penziju…što ne tužite Hrvatsku ona je presudom haškog tribunala osuđena za zličinački poduhvat a Srbiju u Hagu niko nije ni opomenuo…

Komentiraj

Please enter your comment!
Please enter your name here